UE

Tweed to esencja elegancji!

Bycie elegantem, to nie tylko sukcesywne pogłębianie swoje wiedzy, ale także dylematy natury codziennej, które nieraz doprowadzają, do niemałej konsternacji. Poruszając tą nie lada interesującą kwestię warto odwołać się do kolebki stylu, który powstał na wyspach brytyjskich, a dziś jest synonimem tego co w modzie męskiej najlepsze.

W tej estetycznej definicji bryluje tkanina zwana tweedem, która ukierunkowała spostrzeganie angielskiej elegancji. W dzisiejszym materiale znajdziecie rys historyczny pochodzenia tweedu, a także informacje, które każdy elegant powinien mieć w jednym palcu. Myślę, że najwyższa pora przejść  do sedna sprawy.

tweed esencja elegancji

 

Skąd pochodzi tweed ?

Źródła historyczna są rozbieżne wedle pochodzenia tweedu. Otóż jedna z wersji podaje, że nazwa pochodzi od rzeki Tweed w Szkocji. Druga zaś o wiele barwniejsza twierdzi, że to pomyłka w słowie popełniona przez londyńskiego sekretarza w 1826r., który przejęzyczył się i wymówił nazwę twill. Tweed produkuje się głownie w Szkocji, Anglii (Yorkshire) oraz Irlandii. Najbardziej prestiżowy Harris Tweed utkany jest zaś na szkockich Hebrydach Zewnętrznych, gdzie leżą m.in. wyspy Harris, Lewis, St Kilda. Muszę nadmienić, że sama marka chroniona jest ustawą parlamentarną jako znak towarowy.  Certyfikowana w 1909 roku jest najstarszym znakiem towarowym wśród materiałów. Warunki tej ustawy są rygorystyczne, a warunkują utkanie ręczne na Hebrydach Zewnętrznych. Dodatkowo tkanina musi być ufarbowana barwnikami pozyskiwanymi z lokalnych roślin.

Irlandia  jest macierzą donegal tweed. Sama nazwa pochodzi od hrabstwa Donegal w północno-zachodniej Irlandii, ale w odróżnieniu od Harris Tweed nie jest zastrzeżona. Charakterystyczne dla donegal tweed jest kolorowa nitka widoczna na materiale, która sprawia wrażenie nakrapianej. Intensywność, a także zróżnicowanie samego nakrapiania, zależy już od wprawionych rąk osoby, która docelowo zajmuje procesem produkcyjnym.

Harris Tweed – najbardziej ceniona marka

Produkowanie tweedu odbywa się całkowicie ręcznie, kiedy to w 1836 roku 6-ty Earl Dunmore odziedziczył po swoim ojcu majątki na wyspie Harris. Pierwotnie wełnę przeznaczoną na tkaninę Harris uzyskiwano od hodowanych na wyspie owiec. Przy czym najpierw myto w miękkiej torfowej wodzie, a następnie farbowano w barwnikach z uzyskiwanych z lokalnych roślin i porostów. Po wyschnięciu mieszano porcję kilku kolorów, by za chwilę snuć wełnianą przędzę, z której chłopi tkali ręcznie materiał. Efektem tej jakże czasochłonnej, jak i skomplikowanej pracy były tkaniny tweedowe z właściwościami termalnymi w cudownej kolorystyce. W jednej nitce znajdowało się nawet 21 kolorów włókien. Po śmierci Earla w 1843 roku obowiązek zarządzania włościami Harris przeszedł na jego małżonkę lady Catherine Herbert. To właśnie ta kobieta zwróciła uwagę na wszechstronne właściwości i zastosowanie Harris Tweed.

Obecnie Harris Tweed Authority jest organizacją, która stoi na straży autentyczności produkcji Harris Tweed. Organizacja zaprojektowała słynne logo przedstawiające kulę zwaną The Orb, która stała się znakiem towarowym. Sygnowanie produktów znakiem ma za zadanie potwierdzenie, że jest to wyrób w 100% oryginalny, którego produkcja jak i pochodzenie jest nieprzerwanie takie samo od wieków.

tweed

Charakterystyka tweedu 

Omawiana tkanina jest specyficzna: sprawia wrażenie sztywności i szorstkości, więc początkowe opinie wielu purystów mody nie były zbytnio przychylne. Paradoksalnie tweed był jednak panaceum na zmienną aurę wysp brytyjskich, która dawała się we znaki jej mieszkańcom. Tkanina dająca ciepło, a przede wszystkim bardzo odporna na zewnętrzne warunki szybko stała się popularna wśród szkockich i irlandzkich rolników, którzy byli szczególnie narażeni na niesprzyjającą aurę. Brytyjską modę nie cechuje frywolna finezja, lecz doskonała jakość, funkcjonalność i ponadczasowość krojów wpisujących się w kanon klasyki.

Czas jest najlepszym orędownikiem w postrzeganiu zalet tweedu, który na stałe zagościł w Wielkiej Brytanii, ale także na całym kontynencie. Gdy myślę tweed – przed moimi oczami pojawia się garnitur, którego budowa jest wyjątkowa. Brytyjski garnitur sprawia wrażenie ciężkości. Marynarka jest zapinana na trzy guziki, z jednym szlicem z tyłu, do tego skośne kieszenie z biletówką. Konstrukcja spodni nie zakłada kantów oraz zakładek, których brak wzbudza już duże zaskoczenie u lwiej części elegantów. Brak podszewki w spodniach to już temat kontrowersyjny.

Tweed jest materiałem stworzonym do użytku zewnętrznego, gdy temperatura za oknem wymusza na nas stosowne odzienie, które będzie się charakteryzować odpornością na wodę i wiatr o perfekcyjnej izolacyjności. Klasyczny tweed na polską zimę powinien ważyć 500-600 gr, a na płaszcz nawet 700 gr. Tweed w zależności od maszyny może mieć szerokość 75-78 cm lub 150 cm.

Tweed – do jakich stylizacji?

Osobiście uważam, że tweed fantastycznie wkomponuje się w niezobowiązującą stylistykę jak na przykład zestaw koordynowany z sportową marynarką. Myślę, że odcień szarości , zieleni, brązu będzie ciekawe wpisywał się w jesienno-zimowy klimat. Kolorystyka tweedu w swoim pierwotnym zamyślę miała oddawać klimat brytyjskiej jak i irlandzkiej wsi. Do marynarki wykonanej z tweedu będą pasować spodnie o zgoła różnych tkaninach, takich jak: sztruks, flanela, a nawet dżins. Ważne, aby zestawienie nie sprawiało wrażenie monochromatycznej bryły, a kontrastowało odcieniem z marynarką. Ta zasada nie ma się niczym do garnituru tweedowego. Jako dodatki, które miały by podkreślić sznyt stylizacyjny, to poleciłbym kaszmirowy krawat w matowym odcieniu. Wybór koszuli w mojej ocenie, to nie taka błaha sprawa, ale myślę, że button-down o wydłużonych wyłogach kołnierzyka był by ciekawym kontrapunktem. Nie ma bardziej brytyjskiego obuwia niż brogues i to właśnie ono w odcieniu brązu będzie fundamentem zestawienia.

Historia nowożytna potwierdza wielkie zainteresowanie tweedem u męskiej populacji. Po okresie zapomnienia powraca w wielkim stylu! Firmy coraz częściej w swoich kolekcjach lokują produkty, które wykonane są z tweedu. Dla mnie w tweedzie jest coś magicznego wzbudzającego nostalgię. Innym ważny walorem tkaniny jest jej praktyczność, gdyż się nie gniecie. Tweed to tradycja, którą należy krzewić!